Kwok wies wek wo!

Ons leven speelt zich op dit moment af in een stroomversnelling, want we verhuizen naar Brabant!… Maar laten we bij het begin beginnen.

Daarvoor moeten we eigenlijk terug naar het overlijden van onze (schoon)moeder, zo’n 2 jaar geleden. Vanaf dat moment borrelt er iets in het Brabantse hart van ons hoofd van de familie, een onbestemd verlangen om weer in de buurt van Den Bosch en zijn familie te wonen. We merken dat wonen in Den Haag ervoor zorgt dat het contact met de familie in Limburg en Brabant moeilijker verloopt. O, geen familieproblemen of tv-soaps, dat niet! We komen gewoon minder vaak bij elkaar op bezoek dan we zouden willen. En als er een rit gemaakt wordt, worden er vaak afspraken gecombineerd. Efficiënt natuurlijk, want zoiets past bij de Nederlander. Maar ook de tijd en aandacht dient dan verdeeld te worden en dat voelt dan weer wat minder goed. Spontaan even gezellig bij elkaar op bezoek gaan is er in ieder geval niet bij. Daarnaast is sinds augustus ook een lieve zus (van de andere tak van de familie) geëmigreerd naar Canada, wat er ook voor zorgt dat je gaat nadenken over familie en familiebanden.

Maar er speelt ook een ander aspect mee. We wilden het stadse leven meemaken en New Babylon was het meest Up-Town wat we konden vinden. Na drie jaar in de Randstad te hebben gewoond, kunnen we met volle overtuiging zeggen dat we alle vier geen stadsmensen zijn. Wij vinden het Haagse Bos de mooiste plek in heel Den Haag en dat zegt toch eigenlijk heel wat! In die drie jaar tijd hebben we mogen genieten van het wonen in een grote internationale stad, fijne nieuwe vrienden gemaakt en ons kunnen storten in het vrijwilligersleven bij Hockeyclub Klein Zwitserland.

Het onbestendig borrelend gevoel heeft er echter voor gezorgd dat we “voor de lol” in de afgelopen zomervakantie eens op huizenjacht gingen via internet. Vele mogelijkheden kwamen voorbij en vooral dochterlief bleek een neus te hebben voor het vinden van de meest mooie optrekjes. Uiteindelijk kozen we één huis uit om te bekijken. En wat voor een huis! We zagen ons er helemaal in wonen! Ook bleek er bij het gymnasium en de hockeyvereniging in de buurt nog plek voor onze kinderen te zijn. En als klap van de vuurpijl krijgt de grote baas ook nog eens een aanbieding om te komen werken in Eindhoven. Alle puzzelstukjes lijken in elkaar te vallen en na een kort familieberaad aan het einde van de dag, besluiten we unaniem om het gewoon te doen. We gaan verhuizen! De volgende ochtend bellen we de makelaar… en krijgen te horen dat de woning net voor ons verhuurd is… Wat een domper!

Echter, de knoppen in ons hoofd zijn om en – wederom na familieberaad – gaan we door op het gekozen pad. We gaan dus een huis zoeken in de buurt van de school, hockeyclub en eventueel werk. De week daarop kijken we wederom veel huizen op internet en maken afspraken om ze te bezichtigen. Zo bekijken we 5 huizen op één dag. Eén daarvan heeft ons hart gestolen, een gerenoveerde halve woonboerderij liggend tussen de rand van Schijndel en een natuurgebied. De boerderij ligt op fietsafstand van de school en op een paar minuten van de hockeyclub waar Papa “vroegâh” ook gespeeld heeft. De renovatie is nog nét niet af, er moet nog één slaapkamer afgemaakt worden. Echter, “elk nadeel heb z’n voordeel”, zoals Cruijff ooit zei. Doordat de kamer nog niet af is kan onze wens voor een extra toilet en een wasmachineaansluiting nog gerealiseerd worden. Dit betekent ook dat het huis pas per 1 november betrokken kan worden. Maar ook hier lacht het geluk ons toe. Naast de boerderij is een voormalige vrijstaande stal omgetoverd tot een luxe bed & breakfast voor maximaal 8 personen. Deze kunnen wij tot 1 november voor een schappelijk bedrag huren. We kunnen dus direct verhuizen, wat beter is voor de kinderen omdat ze dan snel naar hun nieuwe school kunnen. En nog een geluk, onze pleeghond mag ook mee verhuizen!

Al met al betekent dit dat we nu heel hard bezig zijn om allerlei zaken in Den Haag af te handelen. De overdracht van de vele vrijwilligersfuncties bij Klein Zwitserland, het overschrijven van de kinderen naar de andere school en het inpakken van onze spullen in New Babylon. De huur is al opgezegd, maar de ontelbare adreswijzigingen moeten nog gedaan worden. Het schrijven van een Onderikje zou er zomaar bij in kunnen schieten…