Na 2 dagen relaxen, mede door het repareren van de auto, is de volgende city-trip aan de beurt. Dit keer rijden we linea recta door naar Pisa om daar de beroemde scheve toren te zien. Bij de toren wordt er hevig gediscussieerd over hoe de toren gestut zal zijn en deels is uitgegraven om de scheefheid te benadrukken. Tja, de inwoners van Pisa dienen optimaal gebruik te maken van hun toeristische trekpleister want het stadje zelf maakt op ons een vervallen, vervuilde indruk.
Niet lang daarna rijden we door naar een klein stadje in de buurt, Lucca, waar je jezelf gemakkelijk in de tijd van de Middeleeuwen en de Renaissance waant. Lucca is één van de weinige plaatsen waar de vestingmuur uit de 16e eeuw nog helemaal intact is. De 30 meter brede muur, gebouwd op de overblijfselen van een Romeinse muur, is vandaag de dag omgetoverd tot een soort boulevard zodat je boven op de muur kan wandelen en fietsen. Wij, als Nederlanders, vonden het lijken alsof je op een dijk wandelt en ook al zijn fietsen een redelijke bijzonderheid in Italië… voor ons is het iets normaals.
We hebben het rondje van 4 km boven op de muur niet afgemaakt, maar zijn halverwege de stad ingewandeld. En wat een mooi stadje is het! De smalle straatjes, de hoge huizen en de vele piazza’s zorgen voor een fijne op en top Italiaanse sfeer. Daarnaast waren wij verbaasd over de hoeveelheid kerken in dit toch vrij kleine stadje. Wij telden er 8, maar opzoeken op het internet leverde een totaal van 10 stuks op! De ene kerk is nog decadenter en dan de andere…
Na Lucca besluiten we om binnendoor naar Florence te rijden. Het is een mooie ervaring om het Toscaanse landschap, dat zo vaak op schilderijen wordt afgebeeld, nu eens in het echt te zien. In de namiddag arriveren we in Florence. Eerst komen we bij de Ponte Vecchio, de oudste brug uit 1345.
In de tweede wereldoorlog kreeg de plaatselijke bevelhebber van de Duitsers de opdracht om alle bruggen op te blazen om zo de stad beter te kunnen verdedigen. Gelukkig besloten de Duitsers om Ponte Vecchio te sparen en deze met een dubbele wacht te bewaken, zodat we er vandaag de dag nog van kunnen genieten. En zeker op onze terugweg, toen de brug in de avond mooi verlicht werd, bleek het een plaatje.
De rest van de zwoele avond hebben we door de stad gestruind, gekeken naar de belangrijkste kunstwerken en genoten van de mooie sfeer. Behalve Alex dan… Renaissance stijl vindt hij maar niks! 😉
