Op vrijdag 10 mei jl. was er om 4 uur een herdenking op het Militaire Erehof in Den Haag. Tien dagen daarvoor hebben wij als Nederlanders onze nieuwe Staatshoofd, Koning Willem-Alexander ingehuldigd. De stad Den Haag en het hele land zag oranje. Aan duizenden vlaggenmasten wapperde onze nationale driekleur. De meeste mensen lijken het heel normaal te vinden dat Nederland op 30 april Rood-Wit-Blauw-Oranje kleurde. Dat is het niet. We mogen nooit vergeten dat die kleuren vijf lange jaren niet in ons land te zien waren. Dat die vrijheid om onze Nederlandse identiteit te laten zien, ons vijf jaar lang is ontnomen.
Die vijf jaar werden ingeluid met de gebeurtenissen op 10 mei 1940, toen Duitse troepen ons land binnenvielen. Zij zetten vrijwel meteen de aanval in op het regeringscentrum in Den Haag. Een luchtlandingsoperatie leidde tot wat wij nu “de Slag om de Residentie” zijn gaan noemen. Het doel van de aanvallers was het gevangennemen van Koningin Wilhelmina het kabinet en de hoogste militaire leiding. In die opzet zijn de Duitsers niet geslaagd. Dankzij de inzet, moed en opofferingen van onze militairen konden de gevallen vliegvelden Ockenburg, Ypenburg en Valkenburg heroverd worden en kon Koningin Wilhelmina vluchten naar Engeland. Maar de prijs was hoog. Aan Nederlandse zijde zijn bijna 500 man gesneuveld. 167 van hen hebben op dit Militaire Erehof, hun laatste rustplaats gevonden. Zij zijn gestorven terwijl zij vochten voor hun vrijheid en die van hun geliefden, maar ook voor ónze vrijheid.
Deze vrijdag de hebben wij hen geëerd, die het allerhoogste offer hebben gebracht in dienst van ons land. Met hun offer hebben zij mede de historie van ons land bepaald. Dat is iets waarvoor zij voor altijd onze dankbaarheid en ons diepste respect hebben verdiend. De bijdrage zie zij aan Nederland hebben geleverd is tot op de dag van vandaag zichtbaar. Want wat was er gebeurd als de Duitse aanval in zijn opzet was geslaagd? Als Koningin en Kabinet niet hadden kunnen vluchten? We kunnen er – gelukkig – alleen maar over speculeren.
Onze dochter heeft als brugklasleerling van het Vrijzinnig-Christelijk Lyceum in Den Haag, deel mogen nemen aan de ceremonie van deze herdenking. Vanaf 2010 is het VCL betrokken bij de ceremonie. Dit jaar is het Monument op de Militaire Erehof door de school officieel geadopteerd. Onze dochter had deze dag als taak om de gasten te ontvangen, de cortège vanuit de ontvangstkamer naar het Erehof te begeleiden en de namen van de gevallenen voor te lezen. Al met al was het een indrukwekkende gebeurtenis.
