Vorige week was het dan eindelijk zover. Onze derde poging om een week naar Nederland te gaan zou gaan lukken. De eerste poging dateert van december 2010. Eenmaal op het vliegveld werd onze vakantiepret de kop ingedrukt door een wilde staking van de luchtverkeersleiders. We hebben daarna nog enige tijd geprobeerd onze vlucht om te boeken, maar dat was ineens zo’n populaire activiteit dat de prijzen omhoog schoten en we poging 2 al snel moesten staken. Enkele weken later zagen we ineens dat de vluchtprijzen eind februari gedaald waren. We hebben geen moment getwijfeld en direct geboekt. Dit keer geen staking en ook geen sneeuw op de landingsbanen. Maar we geloofden het pas écht toen we in de lucht waren.
De week was al helemaal volgepland met bezoekjes en (semi)verplichtingen. Bij aankomst op het koud en winderige vliegveld in Weeze werden we opgewacht door mijn broer en zijn kinderen. We werden direct naar het huis van Oma in Schijndel gebracht, waar we nu officieel wonen en waar onze spullen staan. Daar hebben we snel winterkleding uit de kast of dozen gepakt en ons warmer aangekleed. Na een zeer uitgebreide heerlijke maaltijd met Hollandse friet en frikandellen zijn we alweer op pad gegaan naar het familiefeest van mijn vrouw. Hiervoor mochten we de auto van mijn moeder lenen.
Ruim 100 km verder komen we rond etenstijd aan op het feest van de schoonfamilie. Iedereen is aanwezig en dat scheelt ons natuurlijk een hoop familiebezoekjes. Het is een leuk en gezellig feest met Hollandse hapjes en de typische Limburgse smurfentaart. We blijven daar overnachten om de volgende ochtend vroeg naar de tandarts te gaan. Helaas ontdekte de tandarts een paar onregelmatigheden en de helft van ons gezin werd verzocht de volgende dag rond 15:00 muur terug te komen.
Na de tandarts hebben we snel de kinderen afgeleverd op hun oude school waar ze 3 dagen les krijgen en dus tijd kunnen doorbrengen met hun oude schoolvrienden. Wijzelf rijden snel verder naar een vriendin die daar in de buurt woont waar we een luxe en uitgebreide lunch krijgen voorgeschoteld. Ik begin al een angstig vermoeden te krijgen dat het een eet-week wordt… Het is erg gezellig en halverwege de middag gaan we weer richting Schijndel. De kinderen gaan beide spelen bij en vriend(innet)je en blijven daar logeren dus die hoeven we niet op te halen.
We brengen de gezellige avond door in Schijndel en eten daar een uitgebreide maaltijd. De volgende dag gaan we samen met oma uit lunchen in een lokaal restaurant. Direct daarna rijden we terug naar de tandarts. We hebben nog steeds onze oude tandarts van voor de verhuizing dus dat is een flink eindje rijden. Het voordeel nu is dat dat ook dicht bij de school van de kinderen is. Ik zet precies om 15:00 uur mijn vrouw af en rijd snel naar school om mijn zoon op te halen. 10 minuten later is ook hij precies op tijd bij de tandarts en heeft zijn eerste ervaring met een een gaatje vullen en een boor. Hij besluit spontaan om voortaan zijn tanden beter te poetsen. Ik breng hem weer terug naar school waar zijn volgende speel- en logeerafspraak op hem wacht. Mijn dochter is allang met haar volgende afspraak mee, dus die zie ik pas morgen weer. Ik rijd weer terug naar de tandarts waar net op dat moment mijn vrouw uit de behandelkamer stapt met verse hechtingen in haar mond. Verdere zware maaltijden zullen haar bespaard blijven deze week. Weer terug in Schijndel besluiten we Chinees eten te halen en dan vooral de meer vloeibare en/of zachte producten.
De volgende ochtend staan we vroeg op en rijden naar vrienden van ons die vrij dicht bij de school wonen. Al snel is het tijd om onze kinderen op te halen. Als we de kinderen zien vragen ze direct of ze alsjeblíeft nog een dag naar school mogen omdat morgen het (proef)optreden voor carnaval is. Inmiddels heeft de speelafspraak voor onze dochter gevraagd of we haar ook eerder weer op kunnen halen omdat de moeder een beetje ziek is. Aangezien dat niet in de planning past regelen we snel dat ze bij haar nichtjes kan spelen. Het grote voordeel hiervan is dat de nichtjes op de route wonen die we gepland hebben, dus dat maakt het makkelijker. We leveren zoonlief samen met een vriendje af bij het vriendje thuis en vervolgens dochterlief bij de nichtjes. Zelf rijden we door naar Roermond om lekker voor onszelf te gaan shoppen. We vinden wat we nodig hebben en net als we “vrij” willen gaan shoppen gaat de telefoon. Onze dochter is ziek geworden en vraagt naar ons. We stappen meteen in de auto en rijden naar haar toe. Het valt gelukkig mee. Ze is oververmoeid van alle speel- en logeerpartijen en voelt zich daardoor niet lekker. Ik haal eerst mijn zoon op bij zijn vriendje en daarna mijn dochter en vrouw en we rijden door naar schoonoma. Daar blijven we gelukkig logeren en we zorgen ervoor dat de kids vroeg naar bed gaan.
De volgende dag gaan we met oma de stad in om carnavalskleding voor de kinderen te kopen en daarna gaan we weer snel naar school. We leveren de kids op tijd af en rijden naar ons huis in Baarlo om met de huurders te praten. Tijdens het gezellige gesprek geven we tips over de apparaten en de vloerverwarming in de woning die het leven mogelijk comfortabeler maken. Daarna halen we de kinderen weer op en rijden door naar Veldhoven waar ik een gesprek heb met een klant. Als we weer in Schijndel zijn gaat mijn dochter samen met haar tante naar de juwelier om nieuwe ringen uit te zoeken. Kadootjes krijgen de kinderen genoeg deze week.
De volgende dag hebben we afgesproken met een Rotterdamse vriend van ons die samen met zijn zoon naar ons huis komt. Dan gaan we met zijn zessen naar een overdekt speelpark. Aangezien het buiten koud en nat is vinden we overdekt wel een goed idee. We hebben elkaar veel te lang niet gezien en terwijl de kinderen spelen, praten we weer helemaal bij. De dag gaat veel te snel en we gaan op zoek naar een leuk restaurant. Dat valt nog niet mee. De eerste keus is volgeboekt en nee, we hebben niet gereserveerd. Het tweede restaurant heeft alleen “luxe” eten en eigenlijk niets voor kinderen anders dan friet en frikandellen. Dan kunnen we beter naar een snackbar gaan. We eindigen uiteindelijk bij een Italiaan waar pizza’s en spareribs besteld worden. Na het eten blijkt dat we daar niet kunnen pinnen en we moeten door de regen op zoek naar een pinautomaat. De kans dat we daar met slecht weer nog eens eten wordt erg klein…
Zaterdag is onze laatste dag in Nederland en tevens de dag van het familiefeest van mijn familie. Eerst gaan we nog even langs bij mijn broer aangezien zijn vrouw jarig is en niet in staat is om het feest bij te wonen. Ok hier is het weer gezellig en al snel moeten we verder naar het feest bij mijn zus. Ook daar is het erg gezellig en we vermaken ons prima. Enige grote afwezige is mijn oudste broer die midden in het hoogseizoen zit voor zijn werk en geen tijd heeft kunnen vrijmaken. Wel jammer, want ik heb hem de hele week niet gezien en zal zelf voorlopig niet meer langskomen. s’Avonds gaan we uit eten bij ons favoriete familierestaurant. De verrassing is groot als mijn grote broer daar op komt dagen en gezellig met ons mee eet.
De volgende ochtend hebben we nog even tijd om de koffer en alle handbagage in te pakken, waarna mijn neef ons op komt halen en ons wegbrengt naar het vliegveld. Het regent alweer en we kunnen haast niet wachten tot we weer in de tropische zon zijn, vooral omdat de winterjassen alweer zijn opgeslagen. We evalueren kort de week en komen tot de conclusie dat het een leuke week was maar het was duidelijk een vakantie en nu gaan we weer naar huis. Zoals mijn neef zei bij vertrek: Toch apart hoe een oer-Hollandse familie een sub-tropisch eiland als thuis beschouwt…
aBcd
Het was leuk om jullie ook weer te zien! Geniet weer van home sweet home 🙂
Groetjes,
Peggy