Even een blogje tussendoor met allerlei alledaagse leuke dingen. De kinderen gaan nu al bijna een half jaar naar de lokale school in het naburige dorp Tunte. Hun Spaans gaat zienderogen, of eigenlijk horen-der-oren, vooruit. Vandaag hoorde ik onze dochter (9 jaar) een meisje uit groep 2 (6-7 jaar) uitleggen hoe de klok werkt. In mijn oren klonk de dialoog als rap Spaans… geweldig! En niet alleen aan het onderling babbelen hoor je dat het steeds makkelijker gaat. Ook is moeders niet meer zo vaak nodig als tolk bij het maken van het dagelijkse huiswerk. Nog maar heel af en toe wordt mij gevraagd om met de laptop teksten te vertalen. En als klap op de vuurpijl… heeft ze van de week zelfs een 10 gehaald voor Lengua (=taal)! Petje af voor onze jongste!
Verder heeft mijn gemozaïekte gekko wat extra werk opgeleverd. Ik heb de opdracht gekregen om ook een mozaïek te maken voor een winkel hier in Fataga. Dit keer een fantasievogel van ongeveer 60x80cm. Nu we hopelijk de regen weer een beetje achter ons hebben, ben ik er deze week aan begonnen. ´s-Morgens ligt het terras in de zon en dan ga ik aan de gang, lekker op mijn gat in de zon met een hamer een eind weg tikken… heerlijk. Afgelopen weekend zijn we ook weer eens naar de bouwstortplaats van San Fernando geweest om gekleurde stukken tegels te zoeken. Het was een succesvolle middag: ik en de kids hebben 2 emmers vol met voornamelijk allerlei kleuren blauwe tegelscherven verzameld en manlief heeft ook nog een aantal leistenen gescoord om ons tuinpad verder af te maken. Geen idee trouwens of dit strandjutten, of eigenlijk stortplaatsjutten, toegestaan is. Het ligt langs de weg en is vrij toegankelijk dus zolang niemand ons tegenhoudt, ben ik van plan om regelmatig op schervenjacht te gaan. Daarbij is het ook een manier van recyclen en dus goed voor het milieu, toch?
Afgelopen weekend hebben we weer eens een familievergadering gehouden. Nu wij een half jaar op Gran Canaria zitten, werd het eens tijd voor een gezamenlijke evaluatie. Heeft deze verandering van levenswijze gebracht wat wij ervan verwachtten? Een volmondig JA van alle 4. Hebben we het naar onze zin? JA. En willen we nog wat langer blijven? Weer een JA. Het houden van familievergaderingen hebben we trouwens vanaf het begin gedaan. We hebben alles heel goed doorgesproken met onze kinderen (bijna als volwassenen), zodat zij precies wisten hoe, wat, waarom we dit avontuur aangaan. Daardoor weten zij heel duidelijk wat ons hoofddoel is: vloeiend Spaans leren en de cultuur(verschillen) ontdekken en respecteren. Ook weten zij dat ieders mening telt. Maar gelukkig staan tot nu toe alle neuzen in dezelfde richting… we blijven nog even.
Komende week blijven we trouwens even niet, want we gaan eindelijk een weekje naar Nederland! Nadat eerdere pogingen mislukten door stakingen op het vliegveld en hoge vluchtprijzen, ziet het er naar uit dat het deze keer wel zal lukken. De week is helemaal volgeboekt met het bezoeken van familie, tandarts, ´oude´ school en vrienden… dus zondag is het ´vamos a Holanda´!
