Nadat we ons huis hebben betrokken hebben we natuurlijk een hoop spullen nodig waaronder een koelkast, bedden, (eventueel) wasmachine, auto, tv en een hoop klein huishoudelijk spul. We hebben momenteel een huurauto maar daar kunnen we die spullen niet mee vervoeren. Gelukkig is er een Ikea op het eiland die de spullen ook bezorgt. We gaan op zaterdag naar Ikea en kiezen daar goedkope maar goede bedden uit om de eerste periode door te komen. Als later het onderste deel van de woning verhuurd kan worden, kunnen we die bedden daar neer zetten en echt goede bedden voor onszelf kopen, maar voor nu moeten we op de centjes letten omdat nu alles tegelijk aangeschaft moet worden. De bedden zullen woensdag geleverd worden. Aangezien we nu slapen op opgestapelde kussens van ligstoelen kunnen we bijna niet wachten.
Eenmaal thuis zegt Rolf dat hij wel een grote auto kan lenen en daarmee met ons de bedden wil gaan halen op maandag. Afgezien van het feit dat we de bedden dan 2 dagen eerder hebben, krijgen we ook het bezorggeld terug. Uiteraard nemen we dit aanbod met 2 (of 4) handen aan.
Op maandag ga ik met Rolf op pad en we besluiten om maar eerst langs de Media Markt te gaan om de rest van de spullen te kopen die we nodig hebben. Bij de Media Markt kies ik de goedkoopste wasmachine die in de aanbieding is en de goedkoopste goede koelkast. Ook een tosti-ijzer en een waterkoker worden in de aanbieding gevonden. Bij de tv’s blijkt een nieuw model LED-tv in de aanbieding te zijn en die heeft werkelijk een prachtig beeld van 40”. Eigenlijk het enige waarop niet echt wordt bezuinigd. Nou ja, je wilt wel lekker tv kijken ´s-avonds, toch?
Bij de kassa moet ik een pincode gebruiken bij mijn creditcard en pak mijn slim in elkaar gezette matrix waar ik het nummer uit kan halen. Helaas blijkt het nummer niet te kloppen en ik weet blijkbaar niet meer hoe mijn matrix werkt. Ik kan niet voldoende pinnen met mijn pinpas, dus ik moet eerst geld gaan halen en dan terugkomen. Ik loop naar buiten en zie direct een pinautomaat en kan daar blijkbaar wel voldoende geld pinnen. Terug bij de kassa slaat de kassiere alles opnieuw aan en ik reken af. Wel betaal ik nu een iets lager bedrag dan ze voorheen vroeg en even later controleer ik de bon en het blijkt dat ik het tosti-ijzer nu gratis heb gekregen. De tv was nog leuker geweest, maar ik ben uiterst tevreden met deze kleine meevaller als compensatie voor het ongemak.
Bij de Ikea moeten we wel lang wachten tot ze onze bestelling hebben verzameld maar ik krijg netjes het bezorggeld terug en de spullen krijgen we direct mee. Ook hier gaat het dus van een leien dakje. Thuis snel het bed in elkaar zetten zodat we niet meer op de matjes hoeven te slapen. Ah wat heerlijk.. een echt bed.
De eerste week is bijna om en de huurauto moet woensdag worden ingeleverd. Het wordt nu echt tijd om een andere auto te kopen. Liefst een goedkope auto, natuurlijk. Als we eenmaal besluiten om hier nog jaren te blijven, dan kunnen we een duurdere auto kopen maar zover zijn we nog lang niet.
Rolf vindt dat we een auto moeten kopen bij zijn vriend Thomas die handelt in auto’s en de weg weet in die wereld. Ik vind het best. Op woesdag heeft Thomas al een auto voor ons. Het is een Freelander met 4 zitplaatsen en een flinke laadruimte. Ook voldoet de auto aan de wens om een jeep-modelletje te hebben zodat we overal kunnen komen. Vlak voor de afgesproken tijd rijd ik met Rolf met 2 auto’s naar Playa del Ingles om de huurauto in te leveren en dan rijden we door naar Thomas. Bij Thomas lopen we tegen een klein probleem aan. De sleutel van de Freelander is meegenomen door de eigenaar en die is spoorloos. Ok, het wordt dus geen Freelander.
Rolf biedt aan dat we zijn 2e auto kunnen lenen tot we een andere auto hebben gevonden. Het is een zeer oude mercedes waarvan we verwachten dat we elk moment onderdelen kunnen verliezen, maar zolang dat niet gebeurt is het gratis, dus dat is mooi. Ik besluit wel dat ik zo snel mogelijk een andere auto wil omdat ik vermoed dat als de mercedes stukken heeft van mij wordt verwacht dat ik hem weer werkend inlever en dat zou wel eens duur kunnen worden.
In de dagen daarop ga ik enkele malen op pad om een auto te vinden bij de vele 2e hands verkopers die Gran Canaria kent, maar ik vind geen auto die in mijn prijsklasse valt en toch enigszins betrouwbaar overkomt. Samen met zoonlief kijk ik nog naar een nieuwe Dacia, een off-road model met 2-wiel aandrijving, 1.5L diesel, 4 zitplaatsen en voldoende laadruimte maar toch een stuk kleiner dan een Freelander. Nieuwprijs hier 14.500,– Euro. Een koopje, maar toch heel veel geld, zeker als je nog niet weet hoe lang je gaat blijven.
Inmiddels wordt me wel een baan aangeboden door Freddy. Hij heeft iemand nodig die de galerie bewaakt en klanten te woord staat. Hij zegt dat ik daar prima op mijn laptop kan werken en dat ik daar de internet verbinding kan gebruiken die een stuk stabieler is dan degene die wij hebben. Ik krijg 20% van elk schilderij dat ik verkoop. Ik kan dus mijn eigen werk doen en er wat bijverdienen ook. Het klinkt als een leuke aanbieding en we besluiten om de galerie te bekijken. In de galerie geeft Freddy me 2 telefoons en zegt me dat ik als computerman dit beter kan dan hij. Hij wil alle telefoonnummers van het ene toestel in het andere gezet hebben. Het valt me op dat hij het niet vraagt, maar opdraagt. Ik kijk hoe het moet, laat het hem voor 1 nummer zien en geef hem dan de telefoons terug. Thuis overleg ik het even maar al snel komen we tot de conclusie dat we het aanbod zullen moeten afwijzen. Ik vermoed dat ik binnen de kortste keren allerlei klusjes aan het opknappen ben en niet eens meer toekom aan mijn eigen werk, en dat alleen voor de commissie indien ik iets verkoop. Ik zie het niet zitten.
Naar aanleiding hiervan ga ik wel de 2 andere galeries in het dorp bekijken om te zien of we er zelf eventueel ook 1 kunnen openen. Het huis leent zich er wel voor. In de laatste galerie leer ik Henriëtte kennen. Een nederlandse met een schilderstijl die me meer aanspreekt dan wat ik tot op dat moment in Fataga had gezien. We kletsen een poosje en als ik haar na een poosje vraag waar ik volgens haar het beste een autotje kan kopen bied ze me haar auto aan. Ik mag hem hebben voor slechts een paar honderd euro. Ze doet er toch niets meer mee en heeft zelfs de verzekering niet meer betaald. Ze gebruikte hem eigenlijk alleen nog om heel soms naar de markt aan de kust te gaan op zondag. Ik bied aan om haar de auto op die dagen te lenen of zelfs wat boodschappen mee te nemen waarop ze me de auto gratis aanbiedt.
Na wat nadenken en advies van anderen komen we tot de conclusie dat het het goedkoopste is om de auto en verzekering op haar naam te laten en dat wij de verzekering betalen. In ruil daarvoor is het ‘onze’ auto en mag zij hem regelmatig lenen. We gaan de auto bekijken en het blijkt een roestige Opel Corsa te zijn die motorisch helemaal goed is. Hij rijdt stukken beter dan de mercedes en de deal is rond. We hebben een (vrijwel) gratis auto. We besluiten dat we hem gaan schuren, plamuren en dan knal-oranje verven.
Hallo vrienden,
IK heb toevallig net in een Quest gelezen dat de achterstallige motorrijtuigenbelasing ook door de nieuwe eigenaren worden overgenomen. Ik adviseer jullie om dat even goed te checken, zodat jullie niet voor verrassingen komen te staan.
Jullie amigo