Meer geluk dan wijsheid

We zitten op onze eerste ochtend in Gran Canaria aan het ontbijt als Freddy binnenkomt. Hij heeft broodjes en melk meegenomen en ziet dan dat we al zijn voorzien. Tony had net daarvoor nog koffie en chocolademelk voor ons gemaakt, iets wat er bij de familie prima ingaat. Freddy opent het gesprek met de vraag wat onze plannen zijn en in hoeverre we daarbij zijn hulp nodig hebben. Ik vraag hem hoe lang we mogen blijven: een dag, een week, een maand? Freddy vindt dat we best een jaar mogen blijven. Zolang als we nodig hebben om de sleutel van ons huis te verkrijgen. Dit is natuurlijk wel een geweldig aanbod. 
Even later vertrekken we naar Playa Del Ingles om een prepaid telefoonabonnement voor mij te halen en ook eentje voor Freddy, want hij is de avond daarvoor zijn telefoon kwijtgeraakt. Wij hadden nog een goedkope reserve telefoon die hij voorlopig kan gebruiken. Eenmaal in de winkel blijkt dat een telefoonabbonnement inclusief telefoon en 9,- Euro prepaid tegoed 25,- Euro kost en kiest hij daarvoor. Ik neem alleen een prepaid kaartje. Dan blijkt Freddy geen geld bij zich te hebben en vraagt of ik het kan voorschieten. Ik vermoed op dat moment dat ik dat geld nooit meer terugzie, maar 25,- Euro voor de onverwachte opvang is geen slechte prijs dus ik ga akkoord.
Ik zet vrouw en kinders af bij het strand en ga zelf op zoek naar de autoverhuur om te zien of ik de auto kan inruilen tegen een jeep-model, maar krijg te horen dat dit verhuurbedrijf – ondanks dat ze heel groot zijn – niet zo’n type auto in de verhuur heeft en dat ze me helemaal niet kunnen (of willen) helpen. Ik besluit dat ik met deze huidige auto ook heel ver de berg opkom en laat het erbij. Ik ga ook nog even langs onze contactpersoon om de nodig papieren op te halen, maar daar moet ik zolang wachten dat er geen tijd meer overblijft voor postkantoor of bank. Bah, ik heb veel te weinig van mijn lijstje af kunnen werken. Ik haal snel de rest op en we gaan boodschappen doen en rijden terug naar het huis van Freddy.
Freddy komt even later ook opdagen en gaat het gesprek aan. Schoonmaken moet je toch, ongeacht waar je woont, dus dat kan geen echte betaling zijn. Werk in de tuin en het huis is er genoeg, maar volgens hem geen werk dat ik kan doen, gezien het feit dat ik rugproblemen heb. Nee, volgens hem moet er toch wel een financiele vergoeding tegenover staan, mede omdat hij het financieel moeilijk heeft. Vervolgens gebaart hij naar Tony dat ik hem kan helpen in de tuin en dat ik wel kan tillen, maar alleen recht, dus zonder te draaien. Ik realiseer me dat het overnachten eerst gratis was, daarna alleen betaald werd met schoonmaken, daarna kwam er werken in tuin en huis bij en nu moeten we er ook voor gaan betalen. Ik mag er even rustig over nadenken en hem dan een voorstel doen. Ik geef aan dat ik die bedenktijd echt wel even nodig heb en dat ik eerst naar Fataga wil om te zien of we ‘onze’ huurder te spreken kunnen krijgen. Ik vraag me af hoeveel duurder het nog zal worden nadat we iets afgesproken hebben.
We stappen snel in de auto en gaan naar Fataga. We bellen aan bij het huis en een Spanjaard doet open. Rolf is er niet, want die is bezig in zijn nieuwe huis. Het nieuws dat Rolf een nieuw huis heeft is goed nieuws, denken we. We lopen naar het benzinestation tegenover het huis en treffen daar toevallig Rolf aan. Ik schud hem vriendelijk de hand en meld hem dat we graag in het huis willen slapen en of hij de sleutel voor ons heeft. Volkomen overdonderd stemt hij in en geeft ons de sleutel. Hij gaat zelf direct mee en laat de Spanjaard weten dat hij weer thuis zal moeten slapen. Het huis zelf is een grote puinhoop en enorm stoffig. Het is duidelijk dat er een verhuizing gaande is. We worden uitgenodigd om naar zijn nieuwe huis te gaan kijken, iets wat we aannemen. Hij heeft een huis gekocht in en ander deel van het dorp en daar worden we hartelijk welkom geheten door zijn vrouw die wil dat we blijven eten. Wij bieden aan om dan voor ons zessen te koken.
Al onze spullen en boodschappen liggen nog op de berg bij Freddy en we zien hier weer een mooie kans. Rolf heeft al medelijden met ons getoond dat we bij ‘die zonderling’ Freddy terecht gekomen zijn dus we laten hem weten dat we daar zo snel mogelijk weg willen. We laten dus de kinderen achter bij Rolf en zijn vrouw en gaan direct onze spullen halen. Op de berg blijkt Tony aanwezig en als die hoort dat we de sleutel hebben maar dat we ‘rapido’ het huis in bezit moeten nemen, helpt hij ons mee met inpakken en sjouwen. Een uur later staan al onze spullen in ons eigen huis. Dan nemen we onze boodschappen mee naar Rolf en maken daar het eten klaar. We willen onze boodschappen gebruiken omdat die niet in de koelkast hebben gelegen, want bij Freddy was geen stroom.
Na het eten gaan we snel weer naar huis om de bedden op te bouwen voor onze eerste nacht in ons eigen huis. We hebben 1 nacht vrijwel gratis overnacht op een prachtige finca (boerderij) op de berg en binnen een dag de sleutel van ons eigen huis gekregen. Rolf heeft aangeboden om ons te helpen bij alles wat we nodig hebben zoals telefoonaansluiting, internet, water enzovoorts. We zijn er nu van overtuigd dat de mini-boeddha werkt. Zelfs het niet inwisselen van de auto is nu beter en het niet kunnen openen van een postbusadres op het postkantoor is ook beter zo. We hebben nu ons definitieve adres. De rest kan nu alleen nog maar goed komen.