Nog een paar dagen en dan zitten we op het vliegtuig richting Gran Canaria. Misschien denk je dat we zitten te wachten totdat het eindelijk zover is. Natuurlijk is dat ook wel zo, maar aan de andere kant zijn we ook heel druk. Druk met verjaardagen en afscheidsbezoekjes, maar ook met nog-te-doen-dingen. Zo zijn wij afgelopen week nog gauw even naar Nemo en de Efteling geweest. Op het gemeentehuis heb ik mijn nieuwe rijbewijs opgehaald omdat die bijna verlopen was. De administratie van ons bedrijf is ingeleverd bij de accountant. De motor is gestald. Al onze 87 dozen staan nu keurig opgestapeld en gelabeld in de opslagruimte. Onze auto is afgelopen zaterdag overgedragen aan de nieuwe eigenaar en daarmee verdwijnt dan het laatste öude vertrouwde plekje… want ook de binnenruimte in de Nonnefopper is de laatste tijd ons “thuis” geworden, zeker door het vele heen en weer rijden van de laatste tijd.
Op dit moment zijn we “vervoerloos” en afhankelijk van openbaar vervoer of leenautoto’s (van familie). Gelukkig zijn wij gezegend met een liefdevolle en hulpvaardige familie die ons de auto regelmatig willen lenen en ons zelfs naar het vliegveld willen brengen! Oze vluchtgegegevens:
Van Düsseldorf (Weeze) (NRN) naar Gran Canaria (LPA)Wed, 11Aug10 Vlucht FR6118 Vertrek NRN om 12:35 en aankomst LPA om 16:15
Om iedereen alvast een beetje voor te bereiden, volgt hieronder een kleine samenvatting van het eiland. Gran Canaria is een wereld in miniatuur, met twee verschillende klimaten, twee verschillende gezichten. Een deel dat uit zonnige stranden bestaat en een ander, minder bekend gezicht, vol bergen en doorkliefd met diepe valleien die bovenop het eiland beginnen en steil aflopen totdat ze de zee raken. Niet ver van de vrolijke drukte op de stranden in het zuiden, speelt de natuur de hoofdrol, die zelf zijn gang gaat dankzij het goede klimaat in dit deel van de wereld. Een klimaat dat is afgestemd op deze microwereld met veranderende landschappen. Stel je voor dat je thuis door de stad loopt en het weer verandert bij elke zijstraat. En niet één keer, maar steeds weer. En dat is precies wat er gebeurt op het eiland Gran Canaria. Hoe verder je van de kust het binnenland ingaat, hoe meer verschillende klimaten en landschappen je tegenkomt die helemaal niet op elkaar lijken. Ze kunnen zelfs als dag en nacht verschillen. Naaldboombossen. Subtropische bossen. Ravijnen die tussen de bergen door naar beneden slingeren waar ze zich vol overgave in zee storten. Een maanlandschap op de bergtoppen, boven een wolkenzee. Kleine oases met palmbomen en afgelegen plekken waar de bijzondere flora van Macronesië is te vinden. Bijna de helft van het eiland wordt als natuurgebied beschermt. Een eiland dat door de Unesco is aangewezen als biosfeerreservaat.
Goed. Misschien is deze mengeling van ingrediënten die hier midden in de oceaan is te vinden wel moeilijk te verklaren. Het is lastig uit te leggen dat Gran Canaria een continent in het klein is. Misschien moet je gewoon zelf komen kijken. Je bent in ieder geval altijd van harte welkom!
Het volgende onderikje zal worden geschreven vanuit het zonnige Gran Canaria…
