14 bananendozen, 1200 stripalbums, 15 spellen en ander spelmateriaal, 2 volwassenen en 2 kinderen…het past allemaal in de Nonnefopper, onze Ford Focus Station (waarvan het nummerbord de medeklinkers n, n, f, en p bevat). Het ging van het weekend allemaal naar de voorlopige opslag, een kamer bij oma in huis, die hievoor speciaal wordt vrijgemaakt. Deze kamer zal in de toekomst ook gebruikt worden als uitvalbasis als wij tussendoor naar Nederland komen, want ook ons bed komt er te staan.
Door stapelen van de dozen in de woonkamer, kregen we wel het gevoel dat het allemaal echt gaat beginnen. Ook de kinderen beginnen het nu ook te beseffen. Wat dat betreft hebben we een hond en een kat als kind. Onze dochter gedraagt zich als een hondje, dat alle avonturen enthousiast begroet en het allemaal best vindt zolang we het avontuur maar samen aangaan… net als een hond. We hebben echter ook een katachtige; onze zoon, die veel meer plaatsgebonden ingesteld is. Voor hem is het nu heel lastig om te zien dat zijn vertrouwde omgeving langzaam aan het veranderen is. De spullen, die van je huis een thuis maken, worden een voor een opgeborgen. En wat overblijft heeft dan de sfeer van een hotelkamer. Het stemt je als moeder triest om te zien hoe je kind hiermee worstelt, maar het maakt je ook trots als je merkt dat hij in onze gesprekken aangeeft dat hij er desondanks toch 100% ervoor wilt gaan. Ja, op dit moment spookt er veel door zijn hoofd…
Naast alle turbulentie in huis, begint voor hem vandaag ook de entree-toets. Het wordt beschouwd als een soort proef-Cito, maar voor onze jongen is het de vervanger van de Cito. De toets wordt normaal afgenomen in groep 7, maar op de Leonardoschool nemen ze hem af in groep 6. De toets bestaat uit taal, lezen, rekenen en studievaardigheden. Er zijn 16 taken die de komende dagen worden doorgenomen en elke taak heeft 25 tot 30 opdrachten. Het wordt een zware week voor hem… tenminste; dat denk ik. Waarschijnlijk kijkt hij er anders tegenaan, want een van zijn hobby’s is het maken van toetsen! 🙂 Hij vindt het heerlijk om op deze manier uitgedaagd te worden en te zien hoe ver hij komt. Ik herinner mij nog de reactie na 2 dagen doortoetsen bij het maken van de IQ-test op 5-jarige leeftijd. Die hele week had ik voor het eerst een superblije gup in huis, die mij telkens vroeg wanneer hij weer een test mocht doen. Waarschijnlijk vindt hij het daarom ook zo leuk om aan de kangoeroe-wedstrijd mee te doen…
En verder zijn we hard bezig om de mogelijkheden te onderzoeken waar we de komende maand zullen verblijven. Er zal voor 3 weken een woonoplossing gezocht moeten worden, willen wij het schooljaar hier afmaken. Verschillende opties zijn er al bedacht: logeren bij familieleden, een woning tijdelijk huren of met een caravan (beschikbaar gesteld door lieve vrienden) op een plek in de buurt van de school. Alle mogelijkheden worden onder de loep genomen en in de komende dagen nemen we een beslissing. We houden jullie op de hoogte!
