Gebroken pols

Donderdag zijn we naar mijn nicht en neef geweest. Toen wou mijn nicht waveboarden. Ik wou in eerste instantie niet, want ik had niet zo’n zin. Maar zij haalde mij over. Ik trok mijn bescherming aan en we gingen naar buiten. Tijdens het waveboarden viel ik en mijn zusje kwam kijken. Ik weet niet meer hoe ik gevallen ben. Het deed meteen veel pijn. De pijn werd even minder toen ik op de bank in huis ging liggen. Toen zijn we naar de huisarts gegaan. Toen we aan de beurt waren wist hij al meteen dat we een foto moesten maken. We gingen gelijk door naar het ziekenhuis, naar de radiologie. Daar hebben ze een rontgenfoto gemaakt. Je moest een arm neerleggen op een tafeltje, en er kwam een rontgenstraaltje dat er uitzag als een lijn. Dan op naar de ehbo post. Ik kreeg een pilletje waardoor ik alles later zou vergeten, maar dat gebeurde niet. Ik zag mijn nicht dubbel met 4 ogen, 2 neuzen en 2 monden. Het was wel één gezicht, hoor . En die vier ogen zaten in een vierkant, de neuzen zaten bij elkaar en de monden zaten onder de neuzen. De pijn werd door het pilletje iets minder. Maar bij het zetten van de arm kwam de pijn weer terug. Met heel veel pijn hebben ze de botten weer op zijn plaats gezet. En ik schreeuwde het uit. Dit was het meest zware deel. Ik kon niet weg omdat ik vast zat. Op mijn duim en wijsvinger zat een hoesje van een soort stro. Aan het hoesje zat een touwtje met gewichten. Dit was om mijn arm langer te maken. Dit deed weinig pijn. Het drukken, het op zijn plaats wrijven door de dokter deed heel veel pijn. Ik kon mijn hand niet wegtrekken omdat het te veel pijn deed, ik was verlamd van de pijn. Toen is er het gips om gedaan. Het gips zit aan de bovenkant en de rest is verband. Het zit alleen op de bovenkant omdat de zwelling anders geen kant uit kan. Het is nog loodzwaar gips ook. Over een week krijg ik helemaal gips. En het volgende gips wordt lichter. Nadat het gips hard was, kwam het verband erom en de mitella. Toen moest ik nog naar een andere kamer om opnieuw foto’s te maken om te kijken of de botten goed zaten. En ik was blij dat het allemaal goed zat. Omdat het anders nog een keer moest. Tussendoor moesten we wel veel wachten. Daarna zijn we terug naar mijn tante’s huis gegaan en hebben we nog frietjes gegeten. Eigenlijk wilde wij pizza eten, maar dat ging niet want de pizzaria was een beetje ver weg. Toen zijn wij we frietjes gaan eten in plaats pizza, maar vandaag (de volgende dag) eten we wel pizza!

Het was ook nog de eerste dag van de vakantie. En ik zit nog 4 weken lang in het gips. Het is wel een goed moment voor de hockey, want de komende drie weken is er geen hockeywedstrijd. De vakantie duurt maar 2 weken, dus dan moet ik nog 2 weken met gips naar school.

Geschreven door stoere jongen van 10 jaar