Afgelopen weekend hebben we van een paar heerlijke dagen genoten. En waarom was het heerlijk? Eigenlijk geen idee. Het was meer een gewoon weekend …
We gaan wel vaker bij mensen op bezoek. Zo ook dit weekend. Een vriendin van ons is voor een paar dagen over gekomen uit Schotland en daar zijn wij op de koffie gegaan. We hebben heerlijk bijgekletst… Ondanks dat het toch bijna 2 jaar geleden was dat je elkaar gezien hebt, leek het wel of we gisteren nog bij elkaar over de vloer zijn gekomen. Toch wel bijzonder dus, zo’n natuurlijk aanvoelende vriendschap.
Op de terugweg kwamen we toevallig redelijk in de buurt van een ander bevriend stel en dat net na etenstijd. Zo’n moment dat je denkt “Het is tijd voor een kopje thee!”. Zonder enige vooraankondiging stonden we daar om een uur of 7 ‘s-avonds op de stoep. De deur zwaaide open, we werden breed glimlachend omhelst en kregen een lekker kopje thee voorgeschoteld. De tijd vloog voorbij… Toch een heerlijk en bijzonder gevoel om zo ontzettend welkom te zijn!
De volgende dag ben ik met mijn dochter op stap geweest. Lekker een dagje weg als meiden onder elkaar. Eerst naar de halve finale van de Limburgse turnkampioenschappen gaan kijken en dan door naar oma. En ook daar voel je je heel welkom, door die hele kleine dingen die voor je gedaan worden zonder dat je er om hebt gevraagd. Je lievelingsbeleg voor op de boterham, het lievelingsdrinken voor je dochter. En dan nog bij thuiskomst in je tas als verrassing een zakje met jouw lievelingschocolade hagelslag terugvinden.
Tja, na zo’n weekend voel je je geliefd, bemind en kan je dag niet meer stuk. Toch wel bijzonder dus…
